Yuttapong Suebpakdee

ผลงานวิชาการ

การจัดการศึกษาด้วยการเรียนรู้จากประสบการณ์จริง (Experiential Learning)

by admin on ก.ย..24, 2016, under ผลงานวิชาการ

การจัดการศึกษาด้วยการเรียนรู้จากประสบการณ์จริง
(Experiential Learning)

โดย       นางจรวยพร      ปันตา        รหัส 589123204
นายยุทธพงษ์     สืบภักดี      รหัส 589123221
นายธนวัฒน์      เอี่ยมสำอาง รหัส 589123225
นางสาวนกชกร สร้อยฟ้า     รหัส 589123228

บทคัดย่อ (Abstract)

การเรียนรู้จากประสบการณ์จริง (Experiential Learning) เป็นกระบวนการเรียนรู้ที่มีมายาวนานตั้งแต่เริ่มเกิดมนุษย์ชาติ มนุษย์รู้จักการเรียนรู้ ศึกษา ค้นคว้า ทดลอง สิ่งต่างๆ จากการใช้ชีวิตประจำวัน แล้วนำประสบการณ์ต่างๆ เหล่านั้นมาใช้พัฒนาทักษะของตนเองต่อไปเรื่อยๆ มีกระบวนการถ่ายทอดสู่คนรุ่นต่อมา จนเกิดเป็นระบบการเรียนรู้ที่ถูกต้อง มีรูปแบบขั้นตอนที่ชัดเจน มีการปรับปรุงพัฒนาจนได้ กระบวนการศึกษาที่ดีที่สุด ประสบความสำเร็จตามจุดหมายที่ต้องการ คณะผู้เขียนมีความสนใจในเรื่องการเรียนรู้ของผู้เรียนด้วยตนเอง หรือจากประสบการณ์ในการปฏิบัติงานจริง และได้ทดสอบกับผู้เรียนกลุ่มตัวอย่างแล้วได้ผลสรุปเป็นที่น่าพอใจ สามารถนำไปบูรณาการร่วมกระบวนการเรียนการสอนทุกกลุ่มสาระการเรียนรู้ได้ จึงอยากนำเสนอบทความเรื่อง การเรียนรู้จากประสบการณ์จริง เพื่อให้ผู้ที่สนใจได้นำไปใช้พัฒนากระบวนการเรียนการสอนให้มีความหลากหลายน่าสนใจมากยิ่งขึ้น

คำสำคัญ (Keyword) การเรียนรู้จากประสบการณ์ (Experiential Learning)

บทนำ (Introduction)

หลักการและเหตุผล (rationale) การเรียนรู้จากประสบการณ์มีรากฐานมาตั้งแต่เริ่มเกิดมนุษย์ชาติ การเรียนรู้ในยุคนั้นจะเป็นการเรียนรู้แบบลองผิดลองถูก (Trial and error) โดยมีการประเมินผลที่ชัดเจนคือการอยู่รอดโดยการดำเนินชีวิตและผลการเรียนรู้ที่ดีที่สุดก็จะเป็นแบบอย่างให้รุ่นต่อไปได้จดจำเพื่อประยุกต์ใช้สำหรับตนเองการศึกษาจากประสบการณ์จึงถ่ายทอดจากบรรพบุรุษสู่ลูกหลาน จากผู้รู้ไปผู้เรียน จนเกิดเป็นการถ่ายทอดความรู้หลายลักษณะ

วัตถุประสงค์ คณะผู้เขียนต้องการนำเสนอ รูปแบบการจัดการเรียนการสอนแบบ เน้นการเรียนรู้ที่ตัวผู้เรียนเป็นสำคัญ ซึ่งในแบบเนื้อหาหรือรายวิชาบางอย่างการเรียนรู้จากประสบการณ์จริงโดยการลงมือปฏิบัตินั้นได้ผลมากกว่าการเรียนรู้จากหนังสือหรือการท่องจำ เพราะเมื่อผู้เรียนได้ลงมือปฏิบัติงานเรียนรู้ด้วยตนเองจะสามารถจดจำได้มากกว่าการอ่านหรือท่องจำจากหนังสือ และเกิดเป็นประสบการณ์ที่สามารถนำไปใช้ได้ตลอดชีวิต

ขอบเขตของเรื่อง เนื้อหาของบทความนี้จะกล่าวถึง การจัดการเรียนการสอนแบบการเรียนรู้ด้วยตนเองของผู้เรียน โดยเปรียบเทียบผลสำเร็จของผู้เรียนกลุ่มตัวอย่างว่ามีความแตกต่างกันอย่างไรบ้างระหว่างกลุ่มตัวอย่างที่ผู้เรียนศึกษาค้นคว้าจากตำรา กับกลุ่มผู้เรียนที่ปฏิบัติจริงด้วยจนเอง ว่ามีผลการเรียนรู้แตกต่างกันอย่างไร

คำจำกัดความหรือนิยามต่างๆ ขอบข่ายความหมายของคำว่าการเรียนรู้จากประสบการณ์กว้างขวางมากทั้งในทางปฏิบัติและทฤษฎีต่างมีมุมมองที่สอดคล้องกับสถานการณ์ที่แต่ละคนเผชิญอยู่ในชีวิตประจำวันดังนั้นอาจกล่าวได้ว่า

การเรียนรู้จากประสบการณ์ (Experiential Learning) หมายถึง กระบวนการสร้างความรู้ทักษะและเจตคติด้วยการนำเอาประสบการณ์เดิมของผู้เรียนมาบูรณาการเพื่อสร้างการเรียนรู้ใหม่ๆขึ้น

ทฤษฎีการเรียนรู้ที่เกี่ยวข้อง (Learning Theory Related)

ทฤษฎีการเรียนรู้หลายทฤษฎีได้ประยุกต์ใช้รูปแบบการเรียนรู้จากประสบการณ์เช่นทฤษฎีของการเรียนรู้หลายทฤษฎีจากประสบการณ์ของอับราฮัมมาสโลว์ (Abraham Maslow) หรือทฤษฎีของ     ฌองเพียเจท์ (Jean Piaget) ซึ่งมีบทสรุปในงานวิจัยว่าพัฒนาการของมนุษย์นั้นมาจากการที่มนุษย์   มีปฏิสัมพันธ์กับสิ่งแวดล้อมรอบๆตัวของเขาเอง อย่างไรก็ตามผู้ที่ถือว่าเป็นผู้นำซึ่งจุดประกายให้กำเนิดทฤษฎีการเรียนรู้จากประสบการณ์ที่สำคัญๆได้แก่ จอห์นดิวอี้ (John Dewey) ฌองเพียเจท์ (Jean Piaget) เคิร์ทเลวิน (Kurt Lewin) และเดวิทโคล์บ (David Kolb) ต่อเนื่องกันมาตามลำดับความเชื่อของ จอห์นดิวอี้ (John Dewey) ในเรื่อง “Learning by doing” “หรือการเรียนรู้โดยการปฏิบัติจริงเป็นวลีที่ถูกอ้างอิงอย่างแพร่หลายในหมู่นักการศึกษาเขาได้เสนอแนวคิดที่ว่า เหตุการณ์ต่างๆย่อมเกิดและดำเนินอยู่แน่นอนแต่สิ่งที่เราจะต้องคำนึงถึงก็คือความหมายที่แฝงอยู่ในสิ่งนั้นนั่นเองเขาชี้ให้เห็นความสำคัญของประสบการณ์ที่มนุษย์มีอยู่อย่างหลากหลายแตกต่างกันและสนับสนุนความคิดของนักการศึกษาที่ว่าประสบการณ์นั้นไม่สำคัญเท่ากับว่าผู้เรียนได้เรียนรู้อะไรบ้างจากประสบการณ์นั้นๆเลวิน (Kurt Lewin) มีความคิดคล้ายๆกับดิวอี้  (John, Dewey) เขาเชื่อว่าประสบการณ์จะนำไปสู่การเรียนรู้ได้ก็ต่อเมื่อเราเข้าใจความหมายของประสบการณ์นั้นและสามารถนำออกไปใช้ในการพัฒนาตนเองหรือกลุ่มซึ่งจะต้องมีปัจจัยอื่นๆอีกหลายอย่างมาสนับสนุนให้เกิดสิ่งเหล่านี้ขึ้น

ในขณะที่มีการศึกษาค้นคว้าอย่างกว้างขวางเกี่ยวกับประเด็นต่างๆที่ได้กล่าวข้างต้นงานของโคล์บและฟราย (Kolb and Fry. 1971 ; 1975 ; 1984) ก็เป็นที่นิยมใช้อ้างอิงถึงในการอภิปรายถึงประเด็นการเรียนรู้จากประสบการณ์โคล์บและฟราย (Kolb and Fry. 1975) ระบุในผลการวิจัยว่าขณะที่ผู้ใหญ่เกิดการเรียนรู้จากประสบการณ์ตามรูปแบบการเรียนรู้ที่ตนถนัดและการเรียนรู้ก็จะเริ่มจากจุดนั้นแต่ผู้ใหญ่ก็จะใช้รูปแบบการเรียนรู้หลายๆรูปแบบแม้ว่าจะไม่มากหรือได้ผลเท่ากับแบบที่ตนเองถนัดจากข้อคิดเห็นของนักทฤษฎีดังกล่าวนี้สรุปว่าการเรียนรู้เกิดเป็นวงจรต่อเนื่องโดยผู้เรียนจะเคลื่อนจากการรับรู้หรือการทำกิจกรรมการเรียนรู้ซึ่งจะส่งเสริมการเรียนรู้ทั้งหมดกิจกรรมบางอย่างก็เป็นที่ชื่นชอบบ้างก็ถูกละเลยไม่มีใครสนใจเอาใจใส่และโคล์บและฟราย(Kolb and Fry) ได้คิดค้นวงจรการเรียนรู้ซึ่งนำไปสู่ข้ออภิปราย

การจัดกระบวนการเรียนรู้ แบบประสบการณ์จริง(Experiential Learning)

คาร์ลโรเจอร์นักจิตวิทยาและนักการศึกษาชาวอเมริกันเชื่อว่ามนุษย์มีศักยภาพที่จะเรียนรู้  และการเรียนรู้จะได้ผลดีหากการเรียนรู้นั้นมีความหมาย  หรือเป็นสิ่งที่ผู้เรียนสนใจอยากรู้อย่างแท้จริง โรเจอร์ จำแนกการเรียนรู้เป็น 2 ชนิดคือ

1) การเรียนรู้ในสิ่งที่ถูกสอนโดยผู้เรียนไม่ได้สนใจอยากรู้มาก่อนและ

2) การเรียนรู้ในสิ่งที่ผู้เรียนต้องการรู้โดยเรียนรู้ผ่านประสบการณ์ตรงหรือ Experiential Learning (หมายถึงความรู้ที่ได้รับจากการลงมือปฏิบัติจริงและนำความรู้มาประยุกต์ใช้ให้เกิดประโยชน์)

ความแตกต่างสำคัญระหว่างการเรียนรู้สองแบบนี้คือการเรียนรู้ผ่านประสบการณ์จะมุ่งสนองความต้องการหรือความสนใจของผู้เรียนและเมื่อผู้เรียนได้เรียนรู้ในสิ่งที่ตนสนใจก็จะเป็นการเรียนรู้ที่มีความหมายและยั่งยืน

โรเจอร์ได้กล่าวถึงปัจจัยหลักๆที่บ่งบอกถึงแนวทางการเรียนรู้ผ่านประสบการณ์โดยแบ่งเป็นปัจจัยในส่วนบทบาทของผู้สอนและบทบาทของผู้เรียนไว้ดังนี้

บทบาทของผู้สอน

โรเจอร์เชื่อว่ามนุษย์ทุกคนโดยธรรมชาติรักการเรียนรู้ดังนั้นบทบาทของผู้สอนคืออำนวยความสะดวกแก่ผู้เรียนโดยวิธีการต่างๆดังนี้

1.ยอมรับฟังความคิดเห็นของผู้เรียน ผู้สอนไม่ควรครอบงำหรือคอยบงการความคิดผู้เรียนแต่ควรเปิดโอกาสให้ผู้เรียนคิดตัดสินใจสิ่งต่างๆด้วยตนเองผู้สอนควรให้เวลาที่เพียงพอ
แก่ผู้เรียนในการทำงานใช้สมาธิพูดคุยจินตนาการลองผิดลองถูกและเปิดโอกาสให้ผู้เรียนได้มีความสัมพันธ์หรือทำงานร่วมกับบุคคลอื่นที่มีความสนใจคล้ายกัน

2.ค้นหาสิ่งที่ผู้เรียนสนใจเรียนรู้ การเรียนรู้ที่กระตุ้นพลังทางความคิดมากที่สุดจะเกิดขึ้นเมื่อผู้เรียนมีส่วนร่วมในการสร้างสิ่งที่มีความหมายต่อตนเองการที่ผู้เรียนมีโอกาสเลือกเรียนรู้สิ่งที่สนใจเขาจะเรียนรู้อย่างเต็มใจและมีความสุขผู้สอนควรสังเกตหรือซักถามว่าผู้เรียนสนใจอยากรู้สิ่งใดจากนั้นจัดการเรียนการสอนให้เปิดกว้างยืดหยุ่นเพื่อเปิดโอกาสให้ผู้เรียนได้เรียนหรือทำกิจกรรมที่สนใจ

บทบาทของผู้เรียน

1. ผู้เรียนมีส่วนร่วมเต็มที่ในกระบวนการเรียนรู้ รวมถึงมีส่วนเลือกวิธีการเรียนรู้การเรียนรู้ผ่านประสบการณ์เน้นให้ผู้เรียนมีส่วนร่วมในทุกขั้นตอนการเรียนรู้นับตั้งแต่มีส่วนร่วม
ตัดสินใจในสิ่งที่ต้องการจะเรียนรู้ร่วมออกแบบวิธีการเรียนรู้รวมไปถึงร่วมตัดสินวิธีการประเมินผลการเรียนรู้

2.  เผชิญปัญหาจากประสบการณ์จริง โรเจอร์เชื่อว่าธรรมชาติของผู้เรียนมีความอยากรู้อยากเห็นกระตือรือร้นที่จะเรียนรู้ค้นพบและหาทางออกให้แก่ปัญหาที่เกิดขึ้นดังนั้นผู้สอนมีหน้าที่กระตุ้นธรรมชาติความอยากรู้ของผู้เรียนโดยจัดการเรียนการสอนให้ผู้เรียนได้เผชิญปัญหาผ่านการลงมือปฏิบัติจริงเพื่อค้นพบความรู้ด้วยตนเอง

3.  ผู้เรียนมีส่วนร่วมในการประเมินตนเอง โรเจอร์เชื่อว่าการประเมินตนเองมีความหมายและมีความสำคัญกว่าการประเมินโดยผู้อื่นการให้ผู้เรียนร่วมกำหนดวัตถุประสงค์และประเมินการเรียนรู้ของตนเองหมายถึงการให้ผู้เรียนร่วมกำหนดเป้าหมายประเมินความคืบหน้ารวมทั้งตั้งบรรทัดฐานคุณภาพผลงานการเรียนรู้ของเขาเองเป็นการฝึกให้ผู้เรียนรู้จักรับผิดชอบต่อตนเองอย่างแท้จริงการประเมินควรใช้วิธีการที่หลากหลายมุ่งประเมินทั้งผลงานคุณภาพทางวิชาการสภาพอารมณ์ผู้เรียนในการทำงานรวมทั้งอาจประเมินทักษะการทำงานกลุ่มทักษะการสื่อสารเพื่อนำเสนอข้อมูลความรู้ที่ได้แก่ผู้อื่นเป็นต้น

ขั้นตอนการจัดกิจกรรมการเรียนรู้แบบประสบการณ์ประกอบด้วยขั้นตอน 5 ขั้น ดังนี้

จากประสบการณ์การทำงานของคณะผู้เขียน คณะผู้เขียนได้ทดลองทำการสอนวิชา ทัศนศิลป์ นักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 กลุ่มตัวอย่างนักเรียน 100 คน โดยแบ่งออกเป็น 4 ห้องเรียนโดยห้องที่ 1 และ 2 เป็นกลุ่มเด็กเรียนดี และห้องที่ 3 และ 4 เป็นกลุ่มเด็กเรียนอ่อนโดยใช้เนื้อหาวิชา           ทัศน์ศิลป์ ในหน่วยการเรียนรู้เรื่อง กระบวนการสร้างสรรค์ผลงานทัศน์ศิลป์ด้วยสีน้ำ โดยมีขั้นตอนดังนี้

ขั้นตอนที่ 1 ขั้นประสบการณ์ (Experiencing) กลุ่มตัวอย่างห้องที่ 1 และ 3 ครูผู้สอนใช้วิธีการสอนโดยการอธิบายทฤษฎีการทำงานระบายด้วยสีน้ำตั้งแต่เริ่มต้นจนถึงเสร็จสิ้นกระบวนการและให้ลงมือปฏิบัติงาน และในกลุ่มตัวอย่างห้องที่ 2 และ 4 ให้ลงมือปฏิบัติงานเลยโดยมีอธิบายถึงความต้องการของภาพที่สำเร็จ และแสดงตัวอย่างของผลงานที่สำเร็จเสร็จสิ้นแล้วให้ชมโดยให้ผู้เรียนนั้นได้ทดลองหากระบวนการทำงาน ขั้นตอน วัสดุ อุปกรณ์เองในการปฏิบัติงาน

ขั้นตอนที่ 2 ขั้นนำเสนอและแลกเปลี่ยนประสบการณ์ (Publishing) สังเกตการปฏิบัติงานของนักเรียนทั้ง 4 กลุ่มตัวอย่างโดยการรับฟังและตอบคำถามในส่วนที่ผู้เรียนเกิดความสงสัยในการปฏิบัติงานต่างๆ ตลอดการทำงาน

ขั้นตอนที่ 3 ขั้นอภิปรายผล (Discussing) นำผลงานของกลุ่มตัวอย่างมาเปรียบเทียบผลงานปฏิบัติงานว่ามีความแตกต่างกันอย่างไรบ้าง และเสนอแนะข้อพกพร่องของนักเรียน เพื่อแก้ไขในครั้งต่อไป

ขั้นตอนที่ 4 ขั้นสรุปพาดพิง (Generalizing) เป็นขั้นของการสรุปผลการเรียนรู้จากทั้ง 3 ขั้นข้างต้น โดยให้เพื่อนๆ ในชั้นเรียนร่วมกันวิเคราะห์จุดเด่น จุดที่ควรพัฒนาของแต่ละบุคคล

ขั้นตอนที่ 5 ขั้นประยุกต์ใช้ (Applying) เมื่อนักเรียนผ่านกระบวนการจัดประสบการณ์จริงจากการปฏิบัติทั้ง 4 ขั้น นักเรียนจะเกิดความรู้ใหม่ที่สามารถประยุกต์ใช้ในอนาคตต่อไป

ผลที่ได้จากการจัดกิจกรรมจากการสังเกตของครูผู้สอน คณะผู้เขียนได้นำผลงานของกลุ่มตัวอย่างมาเปรียบเทียบกันสามารถแบ่งออกได้ดังนี้

กลุ่มที่ 1 (กลุ่มนักเรียนเรียนดี) ใช้วิธีการอธิบายขั้นตอน วัสดุอุปกรณ์ กระบวนการทำงาน รูปแบบของผลงานที่ต้องการ และให้ลงมือปฏิบัติงาน ผลงานได้ที่ได้มีความสมบูรณ์ตามที่ต้องการ แต่ใช้เวลาในการบรรยาย อธิบายค่อนข้างเยอะทำให้เวลาในการปฏิบัติงานน้อยลง

กลุ่มที่ 2 (กลุ่มนักเรียนเรียนดี) ใช้วิธีการอธิบายความต้องการของรูปแบบผลงานที่สำเร็จ และให้ผู้เรียนนั้นได้ทดลองหากระบวนการทำงาน ขั้นตอน วัสดุ อุปกรณ์เองในการปฏิบัติงานด้วยตนเอง จนได้ผลงานที่สำเร็จ ผลงานที่ได้มีความสมบูรณ์ตามที่ต้องการ แต่มีการเสียหายจากการทดลองทำงาน เช่น ระบายสีผิดแก้ไขไม่ได้ต้องทำใหม่ แต่ผู้เรียนมีการเรียนรู้ด้วยตนเองและระบบกลุ่ม มีเวลาในการปฏิบัติงานมากกว่ากลุ่ม 1

กลุ่มที่ 3 (กลุ่มนักเรียนเรียนอ่อน) ใช้วิธีการอธิบายขั้นตอน วัสดุอุปกรณ์ กระบวนการทำงาน รูปแบบของผลงานที่ต้องการ และให้ลงมือปฏิบัติงาน ผลงานได้ที่ได้มีความเกือบสมบูรณ์ตามที่ต้องการ แต่ใช้เวลาในการบรรยาย อธิบายค่อนข้างเยอะทำให้เวลาในการปฏิบัติงานน้อยลง บางคนปฏิบัติไม่ทันตามเวลาที่กำหนด

กลุ่มที่ 4 (กลุ่มนักเรียนเรียนอ่อน) ใช้วิธีการอธิบายความต้องการของรูปแบบผลงานที่สำเร็จ และให้ผู้เรียนนั้นได้ทดลองหากระบวนการทำงาน ขั้นตอน วัสดุ อุปกรณ์เองในการปฏิบัติงานด้วยตนเอง จนได้ผลงานที่สำเร็จ ผลงานที่ได้มีความเกือบสมบูรณ์ตามที่ต้องการ มีการเสียหายจากการทดลองทำงานแต่เกิดการเรียนรู้แบบกลุ่มผู้เรียนจะค้นหาคำตอบทั้งจากเพื่อนและครูผู้สอนถึงแนวทางในการทำงานที่ถูกต้องจนสามารถปฏิบัติงานได้เสร็จตามความต้องการแต่มีบางคนที่ไม่สามารถทำเสร็จได้ในเวลาที่กำหนดเนื่องจากต้องใช้เวลาในการแก้ไขผลงานมากกว่าปกติ

ส่วนสรุป (Conclusions)

การเรียนรู้จากประสบการณ์ (Experiential Learning) โดยอ้างอิงจาก ทฤษฎีการเรียนรู้จากประสบการณ์ของ จอห์นดิวอี้ (John Dewey) ในเรื่อง “Learning by doing” “หรือการเรียนรู้โดยการปฏิบัติจริงเป็นการเรียนการที่ผู้เรียนเรียนรู้จากการปฏิบัติงานจริง ผู้เรียนได้ดำเนินกิจกรรมการเรียนรู้ด้วยตนเองโดยการลงมือปฏิบัติหรือสร้างงานที่ตนเองสนใจ ในขณะเดียวกันก็เปิดโอกาสให้สัมผัสและแลกเปลี่ยนความรู้กับสมาชิกในกลุ่ม ผู้เรียนจะสร้างองค์ความรู้ขึ้นด้วยตนเองจากการปฏิบัติงานที่มีความหมายต่อตนเอง ครูผู้สอนจะต้องสร้างกระบวนการเรียนรู้ให้เกิดองค์ประกอบครบทั้ง 3 ประการคือ 1)ให้ผู้เรียนได้ลงมือประกอบกิจกรรมด้วยตนเอง ตามความสนใจ ตามความชอบหรือความถนัด ของแต่ละบุคคล 2) ให้ผู้เรียนได้เรียนรู้ภายใต้บรรยากาศและสภาพแวดล้อมในการเรียนรู้ที่ดี 3) มีเครื่องมือ อุปกรณ์ในการประกอบกิจกรรมการเรียนรู้ที่เหมาะสม

อย่างไรก็ตามคณะผู้เขียนมีความคิดว่า การจะทำให้เกิดกระบวนการเรียนรู้จากประสบการณ์ (Experiential Learning) โดยอ้างอิงจาก ทฤษฎีการเรียนรู้จากประสบการณ์ของ จอห์นดิวอี้ (John Dewey) ในเรื่อง “Learning by doing” “หรือการเรียนรู้โดยการปฏิบัติจริง นั้นไม่ยากนัก เพราะเมื่อมีการเริ่มต้นแล้วการเรียนรู้จะเกิดขึ้นเองโดยอัตโนมัติและมีพลังเพียงพอที่จะขับตัวเองให้ทำงานสำเร็จตามเป้าหมาย แต่ในระยะแรกนั้นต้องอาศัยเวลาในการเริ่มต้นพอสมควร ครูผู้สอนเองจะได้สัมผัสกับบรรยากาศการเรียนรู้ที่มีชีวิตชีวา ผู้เรียนมีความสุขและมุ่งมั่นที่จะทำงานด้วยตนเองจนสำเร็จและที่น่าสนใจคือผลงานที่ออกมาจะมีความหลากหลาย มีความคิดแปลกใหม่ ดังนั้นการให้โอกาสในการเริ่มต้นนั้นเป็นสิ่งที่สำคัญที่สุด ครูผู้สอนเพียงแค่เปิดความคิดและเปิดใจเพื่อให้โอกาสกับผู้เรียนได้สัมผัสกับสิ่งเหล่านี้ด้วยตัวของเขาเอง คอยอำนวยความสะดวกและควบคุมกระบวนการเรียนรู้ให้เป็นไปตามกระบวนการดังกล่าวและสำเร็จตามเป้าหมายที่ต้องการแค่นั้นเอง

เอกสารอ้างอิง

ทิศนา แขมมณี.  2545. ศาสตร์การสอน. กรุงเทพฯ  จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
สุรางค์ โค้วตระกูล.  2544.  จิตวิทยาการศึกษา. กรุงเทพฯ  จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
คณะศึกษาศาสตร์และพัฒนศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ วิทยาเขต กำแพง. การเรียนรู้ด้วยตนเอง (Self-Directed Learning : SDL). สืบค้นเมื่อ วันที่ 20 กันยายน 2559 จาก, http://pirun.kps.ku.ac.th/~b522060226/link185.html.
อัญชลี ธรรมะวิธีกุล ศึกษานิเทศก์เชี่ยวชาญ. การจัดการเรียนรู้ ตามหลักสูตรการศึกษานอกระบบระดับการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. สืบค้นเมื่อ วันที่ 20 กันยายน 2559 จาก, https://panchalee.wordpress.com/2011/04/07/learning-management-2.
ผู้ช่วยศาสตราจารย์ บุบผา เรืองรอง อาจารย์ประจำคณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครศรีธรรมราช.   การเรียนรู้โดยการลงมือทำ (Learning by doing).  สืบค้นเมื่อ   วันที่ 20 กันยายน 2559 จาก, http://taamkru.com.
ศูนย์พัฒนาทรัพยากรการศึกษา มหาวิทยาลัยมหาสารคาม. การประเมินการเรียนรู้. สืบค้นเมื่อ วันที่  20 กันยายน 2559 จาก, http://www.elearning.msu.ac.th/opencourse/0506704/description.html.

Comments Off more...

ศิลปะภาพพิมพ์

by admin on ส.ค..28, 2013, under ผลงานวิชาการ

หน่วยการเรียนรู้เป็นเรื่องการสอนเกี่ยวกับ ศิลปะภาพพิมพ์ในโรงเรียนบ้านนอกที่ห่างไกลจากเมืองแบบนี้การที่จัสอน ศิลปะถาพพิมพ์นั้น เป็นเรื่องค่อนข้างยากลำบากที่สำคัญเลยคืออุปกรณ์ในการเรียน ในเนื้อหาต้องสอนเกี่ยวกับการพิมพ์ภาพจาก 4 ประเภท คือ
1.แม่พิมพ์นูน (แกะไม้ แกะโฟม)
2.แม่พิมะ์ร่องลึก (ไม่สามารถทำการสอนปฎิบัจิได้เพราะต้องใช้แท่นะิมพ์แรงกดสูง แม่พิมพ์โลหะ หิน)
3.แม่พิมพ์ตะแกรงไหม (ทะลุ) ซิลค์สกรีนนั้นเอง
4.แม่พิมพ์จากพื้นผิววัสดุต่างๆ หิน ไม้ และสิ่งของรอบๆตัว

image

image

image

image

image

Comments Off more...

วิชาศิลปะเพิ่มเติมสอนวาดสีน้ำมัน ระดับ ม.๕

by admin on มิ.ย..17, 2013, under ผลงานวิชาการ

image

จริงๆ ห้องนี้เป็นห้องเรียนเอกคอมพิวเตอร์แต่ด้วยห้องเรียรและครูผู้สอนไม่พอ เทอมนี้เลยให้เรียนศิลปะแทนเลยให้เรียนสีน้ำมันซะเลย สอนเริ่มตั้งแต่อุปกรณ์ การทำเฟรมผ้าใบ ลงสี สนุกดี ผมก็สนุกเพราะว่าไม่ได้วาดนานแล้ว

image

image

image

Comments Off more...

Looking for something?

Use the form below to search the site:

Still not finding what you're looking for? Drop a comment on a post or contact us so we can take care of it!

Visit our friends!

A few highly recommended friends...